Esmee (30) start vijf jaar geleden met haar eigen high-class escortbureau Eslabelle. Na jaren ervaring als high-class escort te hebben opgedaan, wil ze zelf de touwtjes in handen hebben. Maar nu ze moeder wordt, merkt ze dat veel mensen een mening hebben over haar werk.
BIJBAAN ALS HIGH-CLASS ESCORT
Als 21-jarige student begint Esmee met een bijbaan als high class-escort. “Ik had een prima baan in het ziekenhuis, maar miste spanning in mijn leven. Meisje van Plezier kwam destijds op televisie en dat trok mij wel.” De bijbaan blijkt inderdaad iets voor haar te zijn. “Je maakt een hoop mee. Juist de afwisseling maakt het leuk.” De date die haar het meest is bijgebleven? Daar hoeft Esmee niet lang over na te denken. “Een trip naar Rome. Ik ging vijf dagen mee naar een zakenevent, waar ik zijn fictieve vriendin was. Ook dates met koppels vond ik heel spannend.”
Met haar omgeving deelt ze niet dat ze dit werk doet. Tot ze een man ontmoet met wie het steeds serieuzer wordt. “Hij reageerde er goed op. Iemand die niet ruimdenkend is, zou ook niet bij mij passen. Hij kon het zien als mijn werk. Met werk op een date gaan is anders dan privé daten. Het is nooit een issue geweest.”
ESLABELLE
Esmee rondt haar studie relatietherapie af en staat voor de vraag wat ze met de toekomst wil. “Ga ik voor een praktijk werken? Of een eigen praktijk openen? Nee, was mijn antwoord. Ik kwam met het idee om Eslabelle op te richten.”
“Ik miste begeleiding bij mijn bijbaan als high-class escort. Voor zover ik wist, was er nog geen bureau dat werkte vanuit eigen ervaring. Wat niet is, moet nog komen, dacht ik. Dat betekende wel dat ik deze kant van mezelf moest delen met familie en vrienden. Dat vond mijn partner heel spannend.”
ESMEE WORDT MOEDER EN RUNT EEN HIGH CLASS ESCORTBUREAU: ‘MENSEN VRAGEN HOE IK DIT AAN MIJN KIND GA UITLEGGEN’
Geschreven door Nivine de Jong Bron: Linda.nl
REACTIES VAN HAAR OMGEVING
“Eerst heb ik het bureau opgezet, zodat ik ook iets had om aan onze omgeving te laten zien. Het was een pittige tijd”, deelt Esmee. “Mijn ouders waren er totaal niet blij mee. Twee jaar is het contact moeilijk geweest. Nu gaat het gelukkig goed. Ook mijn zusjes vonden het lastig. Mijn partners ouders zijn gescheiden. Zijn moeder was er meteen oké mee. Aan zijn vaders kant was het wel zwaar. Het heeft een tijd geduurd voordat er weer contact was. Het was veel om te verwerken.”
“Als je het platslaat, maakten ze zich zorgen”, verklaart Esmee. “Er rust een stigma van criminaliteit en onderdrukking op dit werk. Dat is niet zo, zéker niet op de manier waarop ik het aanpak. Maar ik begrijp de zorgen, vooral als je de escortwereld niet kent.”
TWINTIG VROUWEN
Esmee stelt duidelijke eisen aan de high-class escorts die bij haar bedrijf willen werken. “Ik wil weten wat hun beweegredenen zijn om dit werk te doen. Ik vind het belangrijk dat een vrouw dit náást haar huidige baan of studie doet. Het moet geen fulltime job zijn. Dan heb je misschien meer het gevoel dat je het móet doen, omdat je anders je huur niet kan betalen. Ik wil niet dat iemand het alleen doet voor het geld. Sommige dames willen zichzelf op seksueel vlak ontplooien. Dat vind ik een mooie reden.”
Er werken twintig vrouwen als high-class escort bij Eslabelle. “De een is arts, de ander advocaat, weer een ander fysiotherapeut: het zijn hele verschillende vrouwen. Ze hebben met elkaar gemeen dat ze avontuurlijk zijn en een goede carrière hebben. De groep voelt aan als een tweede familie. Dat is heel bijzonder. We hebben een grote groep vaste klanten.”
HOE ZIET EEN DATE ERUIT?
De vrouwen hebben één of twee dates per week. “Een date duurt gemiddeld tussen de vijf en zes uur en kost 1.600 euro, exclusief reiskosten of eventuele extra kosten. Meestal vindt een afspraakje plaats in een hotel met eerst een uitgebreid diner. Ook zoeken veel klanten een plus één voor een zakelijk evenement. Daar zit dan vaak wel intimiteit bij, maar het is niet zo dat als je zes uur geboekt wordt, je zes uur lang seks hebt. Dat kan overigens niet eens bij ons. Je mag niet alleen boeken voor seks. Daar hebben we hele strikte regels voor.”
“De dames weten wat wel en niet mag en de klanten worden er altijd op gewezen. Als een klant niet kan wachten, wijst de vrouw erop dat ze eerst even iets gaan drinken. Het zijn allemaal vrouwen die assertief genoeg zijn.”
IN VERWACHTING
Inmiddels zijn Esmee en haar man al tien jaar samen, zijn ze getrouwd en verwachten ze een kind. Ze merkt dat ze veel vragen krijgt over haar werk in combinatie met het moederschap. ‘Hoe ga je dit later aan je kind uitleggen?’, is zo’n vraag. “Ik vertel dat dit gewoon mijn werk is. Ik schaam me er niet voor, ik ben er juist trots op. Het is wat het is, daarom vind ik het belangrijk om er eerlijk over te zijn. Ik zou het heel leuk vinden als ze er ooit komen werken. Tuurlijk kan ik me er soms wel zorgen om maken. Wat als ouders later niet willen dat een kind bij ons komt spelen door mijn werk? Het is een desillusie om te denken dat er niet over gesproken wordt.”
‘En wat als je een meisje krijgt en zij als escort wil werken?’, is een andere vraag die Esmee vaak krijgt. “Nou, ik krijg een jongetje”, lacht Esmee. “Maar we willen graag nog een kind, als dat ons gegeven is. Krijgen we dan een meisje, zou ik wel van haar willen weten of ze het met de juiste intenties wil doen. Heeft ze goede redenen, zou ik het accepteren – maar ook lastig vinden. Het is toch je dochter. Daar ben je op een andere manier beschermend naar. Natuurlijk zit er weleens een klant tussen die iets probeert wat niet is afgesproken. Dan moet je durven zeggen: ‘Doe maar niet.’ Bij de dames denk ik nu al: hóezo probeert hij het überhaupt? Gaat het dan ook nog over mijn kind, zou ik witheet kunnen worden.”
MOEDERMAFFIA
“Ik heb het wel onderschat hoe het is om moeder te worden terwijl je een bedrijf runt waar veel mensen een mening over hebben”, geeft Esmee toe. “Zodra je zwanger bent, komt er veel op je af. Mensen hebben altijd ergens wel een mening over. Ik heb een kleine baby, maar hij groeit goed en is gezond. Dan toch kunnen mensen het niet laten om te zeggen: ‘Je hebt wel een kleine buik, hè?’, ‘Ben je al bevallen?’, of ‘Ik denk dat je wel meer moet eten’.”
“En dan krijg ik ook nog een mening over mijn werk. ‘Je gaat nu wel minder werken, toch?’ Nee, eigenlijk niet. Ik wil een modus vinden waarin ik het allebei kan doen. Ik heb van al deze reacties wel geleerd dat je moet luisteren naar wat je zelf wil. Ik probeer me daaraan vast te houden. Maar onzeker word ik er wel van. Het helpt niet. Laat iemand met rust. Als ik van iemand advies wil, stel ik die persoon wel een vraag. Dit werk hoort bij mij. Ik ben ook Esmee, naast moeder.”
